Tamron นอกจากจะชำนาญในการผลิตเลนซ์ซูมคุณภาพสูงเทียบเท่าเลนส์แพงๆ ของค่ายกล้องแล้ว Tamron ยังเป็นผู้ผลิตเลนส์รายแรกๆ ที่พัฒนาเลนส์ประเภท All-in-one แบบตัวเดียวเที่ยวรอบโลก
คือ เลนส์ซูมตัวเดียวครอบคลุมทั้งมุมกว้างไปจนเทเลโฟโต้ปานกลางและยังใช้ถ่ายภาพมาโครอัตราขยายค่อนข้างสูงได้อีกด้วย คุณภาพในช่วงแรกๆ แม้จะไม่อยู่ในระดับยอดเยี่ยมเท่าไรนัก แต่ก็ไม่ต่างจากเลนส์ค่ายที่แพงกว่ามากๆ เลนส์ตัวดังในอดีตของ Tamron ที่เป็นลักษณะ All-in-one มีหลายตัวด้วยกันเช่น 28-200, 28-300 เป็นเลนส์สำหรับกล้องฟิล์มขนาด 24x36 มิลลิเมตร ผมเองได้ลองเล่นอยู่หลายตัว แต่ก็ต้องบอกตรงๆ ว่าชอบพวกซูมช่วงสั้นมากกว่า เนื่องจากคุณภาพของเลนส์จะดีกว่าพอควร แต่ถ้าเทียบ Tamron กับค่ายเลนส์อิสระด้วยกัน Tamron ดีกว่ามากมายหลายช่วงตัว ปัญหาส่วนมากของเลนส์ช่วงยาวมากๆ ของทุกยี่ห้อคือ คุณภาพที่ช่วงมุมกว้างแถวๆ ขอบภาพไม่ดีนัก กับแฟลร์สูงมาก ความเปรียบต่างไม่ดีโดยเฉพาะที่ช่วงเทเลโฟโต้ และเลนส์เป็นฝ้าเพราะส่วนมากใช้ชิ้นเลนส์แก้ความคลาดทรงกลมแบบ Hybrid โดยใช้ชิ้นเลนส์พลาสติกประกอบเข้ากับชิ้นเลนส์แก้วอีกทีหนึ่ง นานๆ ไปชิ้นเลนส์พลาสติกกับสารเชื่อมชิ้นเลนส์เสื่อมสภาพ ฝ้าขึ้นกันถ้วนหน้ายิ่งซื้อแพงยิ่งชอกช้ำใจแต่ปัจจุบันเทคโนโลยีการผลิตเลนส์ก้าวหน้ากว่าเดิมมากความต้องการใช้เลนส์ประเภท All in one มากกว่าอดีตมากมาย ทุกค่ายจึงต้องพัฒนาเลนส์แบบ All-in-one ออกมาสนองความต้องการของตลาด ช่างภาพที่เน้นคุณภาพอาจจะมองข้ามเลนส์พวกนี้เพราะไม่เชื่อว่ามันจะมีคุณภาพดีได้ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือตัวผมด้วย ตราบใดที่ยังแบกไหวขอแบกช่วงสั้นคุณภาพดีเอาไว้ก่อนแต่กับ Tamron 18-270 mm. F/3.5-6.3 Di II VC PZD อาจจะทำให้ใครหลายๆ คนเปลี่ยนความคิดที่ว่าเลนส์ช่วงยาวไม่ดีให้กลายเป็นคุณภาพใช้งานได้ไม่ต้องแบกหนักจ่ายแพง โดยเฉพาะเวลาไปท่องเที่ยวต่างประเทศการแบกเลนส์ไปหลายๆ ตัวไม่สนุกเลย
Tamron 18-270mm F/3.5-6.3 Di II VC PZD เป็นเลนส์แบบซูมไวด์เลเทอัตราขยาย 15 เท่า ออกแบบให้ใช้กับกล้องดิจิตอลแบบ DX-Format ขนาดเซ็นเซอร์ไม่เกิน 18x24 มิลลิเมตร ทางยาวโฟกัสเทียบเท่ากับเลนส์ 27-405 มม. ของกล้องแบบ FX-Format ทางยาวโฟกัสขนาดนี้สามารถถ่ายภาพได้ตั้งแต่ภาพทิวทัศน์ไปจนภาพนกและสัตว์ป่ากันเลยทีเดียว Tamron 18-270 mm F/3.5-6.3 Di II VC PZD ใช้เทคโนโลยีมอเตอร์ปรับความชัดแบบใหม่เรียกว่า Piezo Drive ซึ่งขนาดชุดขับเคลื่อนจะเล็กกว่า Ultrasonic ที่ใช้ในเลนส์รุ่นอื่นๆ อยู่พอควร แต่ยังทำงานโดยใช้ระบบ ultrasonic อยู่เช่นกัน ระบบมอเตอร์แบบ Piezo Drive นี้ทำให้เลนส์ปรับความชัดแบบ Internal Focus ได้เร็วขึ้น เงียบขึ้น และแม่นยำมากขึ้นด้วย ระบบลดการสั่นไหวแบบ VC ของ Tamron เอง ใช้แม่เหล็กไฟฟ้า 3 แกนในการขับเคลื่อน ทำให้ลดการสั่นไหวได้ดีและเงียบกว่าเลนส์อื่นๆ ถึง 4 stop ด้วยกัน เทียบเท่ากับเลนส์ VRII ของ Nikon เลยทีเดียว และยังใช้ชิ้นเลนส์แก้ความคลาดสีแบบ LD จำนวน 2 ชิ้น และชิ้นเลนส์แก้ความคลาดทรงกลมแบบแก้ว (Glass Molded Aspherical) อีก 2 ชิ้น เพื่อช่วยแก้ความคลาดต่างๆ ให้เหลือน้อยที่สุด ส่งผลให้ไม่ต้องใช้ชิ้นเลนส์จำนวนมาก เลนส์เล็ก เบา ออกแบบได้ง่าย แฟลร์ต่ำ ให้ภาพที่ดีกว่าเดิม Tamron 18-270mm F/3.5-6.3 Di II VC PZD สามารถปรับความชัดใกล้สุด 0.49 เมตร ตลอดช่วงทางยาวโฟกัส อัตราขยายภาพสูงสุด 1:3.8 เลนส์เบาเพียง 480 กรัม เท่านั้นเอง
คุณสมบัติจำเพาะ
รุ่น B008
จำนวนชิ้นเลนส์ 16 ชิ้นแบ่งเป็น 13 กลุ่ม มีชิ้นเลนส์แก้ความคลาดสีแบบ LD 2 ชิ้น และชิ้นเลนส์แก้ความคลาดทรงกลมแบบแก้ว 2 ชิ้น
มุมการรับภาพ 75 องศา 33 ลิปดา - 5 องศา 55 ลิปดา
จำนวนม่านช่องรับแสง 7 ใบ
ขนาดช่องรับแสงแคบสุด F22-40
ขนาดช่องรับแสงกว้างสุด F3.8-6.3
ระยะชัดใกล้สุด 0.49 เมตร
อัตราขยายภาพสูงสุด 1:3.8
ขนาดฟิลเตอร์ 62 มิลิเมตร
ขนาดเลนส์ 74.4x96.4 มิลลิเมตร
เลนส์ฮูด มี
ทดสอบคุณภาพเลนส์ Tamron 18-270 mm. F/3.5-6.3 Di II VC PZD
ผมได้เลนส์ Tamron 18-270 mm. F/3.5-6.3 Di II VC PZD มาพร้อมกับ 70-300 จึงได้ทำการทดสอบไปพร้อมๆ กัน โดยทดสอบคุณภาพเลนส์รวมๆ โดยการถ่ายภาพที่บ้าน แล้วก็ออกไปลองใช้งานถ่ายภาพที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว เลนส์ 70-300 จะเน้นถ่ายภาพสัตว์เป็นหลัก แต่ 18-270 ตัวนี้ผมถ่ายภาพทั่วไป ภาพครอบครัว ภาพลูก ภาพนก สัตว์ต่างๆ เป็นเลนส์ที่ใช้ถ่ายภาพเกือบตลอดทั้งวัน ก่อนจะเข้าเรื่องของคุณภาพผมอยากทำความเข้าใจนิดหน่อยก่อนว่าเลนส์ตัวนี้มันเป็นซูมสารพัดประโยชน์ที่มีอัตราขยายสูงมาก เลนส์กลุ่มนี้ส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นเลนส์ที่มีคุณภาพแน่นเปรี้ยทุกกระเบียดมิลลิเมตร ไม่เหมือนพวก 14-24 Nano, 24-70 Nano หรือ 70-200 Nano ที่คุณภาพกริปๆ ทั่วทั้งภาพ จะเน้นเล็ก เบา ใช้งานง่าย พกพาสะดวก คุณภาพใช้งานได้ คืออัดขยายภาพขนาด 8x12 งามๆ ได้ แต่จะไปขยายขนาด 24x36 นิ้วแล้วยังได้ภาพคมกริปไปทั้งภาพคงจะไม่ใช่นะครับ ไม่ว่าจะเลนส์ค่ายไหนแพงแค่ไหนก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น
ในด้านความคมชัดของเลนส์ Tamron 18-270 mm. F/3.5-6.3Di II VC PZD ที่ 18 มิลลิเมตรความคมชัดกลางภาพดีมาก ส่วนขอบภาพจะมัวเล็กน้อย ต้องหรี่ช่องรับแสงไปจน F11 ภาพที่ขอบจึงจะคมชัดใกล้เคียงกลางภาพ จากนั้นภาพจะคมชัดตลอดไปจนถึง F22 และตกลงเล็กน้อยที่ F32 ส่วนทางยาวโฟกัส 50 มิลลิเมตร ความคมชัดที่กลางภาพยังทำได้ดีมาก ขอบภาพมัวนิดหน่อย อยู่ในระดับที่ดีกว่าที่ 18 มม. มาก เมื่อหรี่ช่องรับแสงไปที่ F8 ความคมชัดขอบภาพจะเริ่มเสมอกับกลางภาพไปจน F16 หลังจากนั้นภาพจะเริ่มมัวลงเพราะการกระเจิงของแสง ส่วนทางยาวโฟกัส 100 มม. ที่กลางภาพดีมาก เป็นช่วงทางยาวโฟกัสที่คมที่สุดของเลนส์ตัวนี้ ขอบภาพมัวเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อหรี่ช่องรับแสงไปที่ F8 ภาพจะคมเสมอกันทั้งภาพไปจน F16 ส่วนที่ 270 มม. ซึ่งเทียบเท่ากับเลนส์ 400 มม.ของกล้องแบบ FX-Format กลางภาพไม่คมมากเท่าไรนักเช่นเดียวกับที่ขอบภาพไม่ว่าจะหรี่ช่องรับแสงเท่าไรก็ตาม ช่องรับแสงที่ให้ภาพดีที่สุดคือ F16
ความคลาดสีของเลนส์ Tamron18-270mm F/3.5-6.3 Di II VC PZD เป็นอะไรที่น่าประทับใจมากทีเดียว ด้วยอัตราขยายถึง 15 เท่ากลับทำความคลาดสีได้ดีไม่แพ้เลนส์ช่วงสั้น ทุกช่วงทางยาวโฟกัสมีความคลาดสีออกมาเพียงนิดเดียวเท่านั้นครั้งแรกผมนึกว่าทำอะไรผิดไป แต่ลองใหม่อีก 2 รอบผลก็เป็นแบบเดียวกัน คุณภาพด้านความคลาดสีสามารถทำได้ดีกว่าเลนส์ 70-300 ที่ทดสอบด้วยกันเสียอีก ผมเคยได้ลองเลนส์ Nikon 28-300 รุ่นใหม่ก็มีความคลาดสีไม่มาก ยังสร้างความประทับใจให้ผมมาจนทุกวันนี้ แต่ Tamron18-270mm. F/3.5-6.3 Di II VC PZD กลับทำได้ดีกว่าเสียอีก ความบิดเบือนของภาพอาจจะเป็นจุดด้อยของเลน์ตัวนี้ ที่ 18 มม. ภาพโค้งค่อนข้างมากชัดเจนในลักษณะโค้งออก ไล่ไปจน 270 มม.ก็ยังโค้งออกเล็กน้อย เวลาถ่ายภาพที่เป็นเส้นตรงจะเห็นได้ชัดว่าภาพบิด อาการมืดขอบภาพเป็นอีกเรื่องที่ Tamron18-270mm F/3.5-6.3 Di II VC PZD ทำได้ดี ที่ช่องรับแสงกว้างสุดทุกช่วงทางยาวโฟกัสมีอาการมืดที่ขอบค่อนข้างน้อย ตอนแรกผมคิดว่าน่าจะมืดค่อนข้างมากปรากฏว่าผิดคาดไปเยอะเลย การคุมแสงแฟลร์ทำได้ดีตามมาตรฐานเลนส์ Tamron ยุคใหม่ แม้ว่าจะถ่ายภาพย้อนแสงก็แทบจะไม่มีแฟลร์ออกมากวนภาพเลย จนแหล่งกำเนิดแสงเข้ามาในภาพนั่นละถึงจะเริ่มปรากฏแสงแฟลร์รอบๆ แหล่งกำเนิดแสงเท่านั้น ไม่ได้แพร่กระจายออกไปทั่วภาพเหมือนเลนส์อื่นๆ อย่างที่บอกไปว่าคุณภาพการโค้ทผิวเลนส์ Tamron นั้นทำได้ดีมาตั้งแต่อดีต ยิ่งรุ่นนี้ไม่ได้ใช้ชิ้นเลนส์แก้ความคลาดทรงกลมแบบ Hybrid ทำให้แฟลร์อยู่ในระดับต่ำ ถ้าเทียบกับเลนส์อย่าง Nikon 28-300 ที่ผมทดสอบไปก่อนหน้านี้ บอกตรงๆ ว่าTamron18-270mm F/3.5-6.3 Di II VC PZD ตัวนี้สีสันดีกว่าและคุมแสงแฟลร์ได้ดีกว่าพอตัวเลยทีเดียว
ความเร็วในการปรับความชัดของเลนส์ต้องขอบอกว่าค่อนข้างช้าสักหน่อย ผมคาดหวังไว้ว่าน่าจะปรับความชัดได้เร็วแต่กลับช้ากว่าที่คาดไว้เยอะ ตอนแรกนึกว่าเป็นที่ช่องรับแสงมันแคบไปหรือเปล่าจึงอ่านโฟกัสช้า ปรากฏว่าไม่ใช่การอ่านโฟกัสแต่เป็นที่มอเตอร์วิ่งช้า ดังนั้นใครใช้เลนส์ตัวนี้ต้องอย่ารีบร้อนมากนะครับ ให้เวลาเลนส์โฟกัสสักหน่อย ผมลองถ่ายภาพหมาวิ่งในสวนที่บ้านที่ช่วงเทเลโฟโต้มากๆ ปรากฏว่าโฟกัสไม่ค่อยทัน ผิดกับ 70-300 อันนั้นปรี๊ดๆ เร็วจัดจ้านมากระบบกันสั่นทำงานได้ดีมากๆ เป็นอีกเรื่องที่ต้องยกนิ้วให้กับ Tamron จริงๆ ผมสามารถถ่ายภาพที่ 270 มม. (400 มม.) ที่ 1/15 วินาทีได้ อะไรจะปานนั้น ตอนผมไปถ่ายภาพผมติด Monopod ไปด้วย ปรากฏว่าไม่ต้องใช้เลย แจ๋มจริงๆ
ผมลองเอาเลนส์ไปถ่ายภาพที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียวเพื่อลองคุณภาพจริงๆ และเพื่อให้ได้รู้ถึงความเป็นเลนส์ครอบจักรวาล ผมก็ลองเอากล้องให้คนอื่นลองด้วยดูว่าภาพจะออกมาเป็นอย่างไร โดยรวมแล้วเลนส์ตัวนี้ใช้งานได้คล่องตัวดีมากๆ คือตัวเดียวจบเลย ถ่ายภาพได้ทั้งวัน จะเอากว้างก็พอ เทเลยิ่งพอเข้าไปใหญ่ ที่ชอบมากคือ สีสันเลนส์ Tamron18-270mm F/3.5-6.3 Di II VC PZD ตัวนี้ให้สีสันจัดจ้านดีมาก ขนาดวันนี้ฟ้าครึ้มๆ แบบฝนจะตกสีสันก็ยังฉูดฉาดออกมาได้ และยังเก็บรายละเอียดส่วนเงาได้ดีด้วยโดยผมไม่ต้องไปช่วยเปิด D-Lighting หรือปรับ Contrast ถ้าเทียบกับเลนส์ Nikon 28-300 แล้ว Tamron 18-270 mm. F/3.5-6.3 Di II VC PZD สีจัดกว่าแบบเห็นๆ เลย ความเร็วในการโฟกัสไม่ได้เป็นปัญหากับการใช้งานทั่วไปยกเว้นพวกใช้เลนส์ไวๆ มาจนเคยอาจจะมีปัญหา แต่สำหรับผมใช้งานเลนส์หลายแบบ พอรู้ว่าโฟกัสช้าก็รอนิดหน่อย ขยันดูสัญญาณโฟกัสอีกนิด หลังจากกลับมาบ้านผมดูภาพที่ได้จากเลนส์ Tamron 18-270 mm F/3.5-6.3 Di II VC PZD พบว่าที่ช่วง 18 มม. ไปถึง 200 มม. ภาพเป็นที่น่าพอใจ ไม่ได้คมกริปๆ รายละเอียดยิบยับ แต่ก็คมและเห็นรายละเอียดมากพอตัว ยกเว้นที่ปลายสุด 270 มม. ภาพไม่คมมากนัก ดูแล้วเหมือนคนถือกล้องไหวบางๆ อยู่ตลอดเวลา ถ้าถามว่าโอเคไหม ก็ตอบว่าโอเคครับ เวลาดูบนจอขยาย 100% จะเห็นว่ามันไม่กริป แต่ถ้าเอาไปขยาย 8x12 นิ้วแบบ Photo อันนี้ดูไม่ออก ยิ่งถ้าไปใช้งานพิมพ์หรือ Inkjet แล้วยิ่งดูไม่ออกใหญ่เลยว่าภาพไม่คมกริป
สรุป
Tamron 18-270mm. F/3.5-6.3 Di II VC PZD เป็นเลนส์ซูมครอบจักรวาลตัวเดียวเที่ยวทั่วโลกที่เล็ก เบา ใช้งานสะดวกมากคุณภาพโดยรวมอยู่ในระดับที่ดี หากเทียบกับเลนส์ในกลุ่มเดียวกันคุณภาพของ Tamron 18-270mm F/3.5-6.3 Di II VC PZDอยู่ในระดับไม่เป็นรองใคร จุดเด่นอยู่ที่สีสันจัดจ้านมากโดยไม่เสียรายละเอียดส่วนเงา คุมแฟลร์ได้ดีเยี่ยม มีความคลาดสีค่อนข้างต่ำ ความคมชัดในช่วง 18-200 มม. ที่ทำได้ดีโดยเฉพาะส่วนกลางภาพ ขอบภาพอาจจะต้องหรี่ช่องรับแสงไปช่วงกลางเพื่อให้ภาพคมชัดเสมอกันทั้งภาพ ส่วนที่ 270 แม้ไม่เลิศเลอแต่ก็รับได้ใช้งานได้สบายๆ ผมอาจจะไม่ได้ทดสอบเลนส์กลุ่มนี้หมดทุกตัวด้วยตนเอง แต่เท่าที่ดูคุณภาพของเลนส์ Tamron 18-270mm F/3.5-6.3 Di II VC PZD กับเลนส์อื่นๆ ที่เคยได้ลองมาก เชื่อขนมกินได้ว่าเป็นเลนส์ที่ดีและคุ้มค่ากับเงินที่เสียไปทุกบาททุกสตางค์
